„Norwegian Wood”, czyli japońska propozycja „Buszującego w zbożu”

  Jak pogodzić barwny, paradny sukces komercyjny z kameralnym, wręcz intymnym spojrzeniem na rzeczywistość? Istnieje jedna odpowiedź: Haruki Murakami. Japoński i jednocześnie uniwersalny pisarz od chwili debiutu po dziś zachwyca kolejne fale czytelników z nieomal całego świata. Nie bez przyczyny: to wybitna rzadkość – być prostolinijnym, czasem wręcz przeciętnym czy…

czytaj dalej

Lekcja 7 – O języku: mówi pisarz

Drodzy! Dotychczas w Warsztatach Pandory padło niemało słów o tym, jak ważne dla pisarza pozostają korekty, które winien on popełniać na własnym dziele literackim – o tym, jak głęboko i boleśnie wypada pisarzowi dbać o język, o jakość gramatyczną i formę językową stworzonych zdań, akapitów, rozdziałów… Dziś nie wycofuję się…

czytaj dalej

Wierzę albo nie wierzę

  To, w co wierzę, dla mnie osobiście jest cenne, lecz nie może mi przesłonić perspektywy. To, w co nie wierzę, odrzucam bez emocji jako zupełnie zbędną dla mnie hipotezę, aby zachować czystą perspektywę – jeśli zaś głoszę, że to, w co wierzą inni, a w co ja nie wierzę,…

czytaj dalej

2016 – Rokiem Umberto Eco

Słowo wstępne Umberto Eco, jeden z najwybitniejszych współczesnych europejskich pisarzy i intelektualistów, zmarł 19. lutego 2016 r. Dla dziedziny literatury, a przede wszystkim dla dziedziny filozofii – myśli ludzkiej i głębokiej analizy kultury – śmierć Eco, to ogromna strata, którą niezwykle trudno ubrać w słowa, by z należytym szacunkiem wyznać…

czytaj dalej

I kowbojki mogą marzyć – recenzja powieści Toma Robbinsa

  „Los Angeles Times” stwierdził: „Próba opisu powieści Toma Robbinsa poprzez streszczenie fabuły przypomina wskazywanie na płatek śniegu i zmuszanie kogoś, by pojął, czym jest narciarstwo”. Opinia ta byłaby słuszna, jeśli celem czytania – byłaby konieczność streszczenia fabuły. Jeśli celem narciarstwa byłoby analizowanie budowy pojedynczego śnieżnego fraktala… Celem narciarstwa jest…

czytaj dalej

Prometeusze wszystkich światów – łączmy się!

Prometeusze wszystkich światów – łączmy się! Krótka historia pisarki po drugiej stronie lustra Wczoraj przepuściłam przez ręce lusterko. Patrzę na okruchy szkła. Myślę sobie: policzę je. Książek napiszę tyle, na ile kawałków potłukło się lusterko. Pomysł jak pomysł – każdy dobry, gdy się na niego wpada. Natomiast przeczyszczająco na pokłady…

czytaj dalej

Niebieski Ptak i podróż Donikąd

Był sobie niezwykły kraj, w którym niebo miało rumiany, soczysty kolor, jak najsłodsza landrynka. Granice kraju stanowił gęsty, zielony żywopłot, wysoki po samo niebo. Pachniał pięknie, jak świeża trawa na wiosnę. Liście krzewów, które go budowały, były tak zwarte, że nie dało się wsunąć między nie choćby czubeczka nosa. Krzewy…

czytaj dalej

Bajki dla Dorosłych i dla Dzieci – Powitanie

  Szanowni Państwo, Drodzy Czytelnicy! Pragnę serdecznie powitać w nowej kategorii literackiej – Bajki dla Dorosłych i dla Dzieci. Miniaturowe formy opowiadań na łamach Tostera Pandory pojawiały się sporadycznie już wcześniej, ale brakowało specjalnie wyróżnionego i jasno zdefiniowanego dla nich miejsca. Dotychczas nie byliśmy redakcyjnie pewni, w jakim kierunku chcielibyśmy…

czytaj dalej

Lekcja 6 – Felieton: co autor miał na myśli?

Felieton jest dziwnym gatunkiem dziennikarskim. Łączy w sobie i sens publicystyczny, i próbę wyrażenia samego siebie jako autora. Nie waham się rzec, że dziennikarze mogą być artystami – dzieje się tak właśnie wtedy, gdy pisują felietony. Bo felieton dla dziedziny dziennikarstwa jest tym, czym dla malarstwa surrealizm, a dla literatury…

czytaj dalej

Anna Sikorska, „Hiszpania w filmach Pedra Almodóvara” (2015) – recenzja

Kino Almodóvara jest charakterystyczne, wysmakowane pod względem kadru i koloru, wielowarstwowe pod względem treści, pełne atmosfery, temperatury i emocji. Reżyser właściwie za każdym razem porywa widza do innego świata, w którym nawet ten środek stylistyczny, jakim jest tzw.: kicz, nabiera zupełnie nowego, intrygującego wymiaru. Od początku twórczości Almodóvar podkreślał swoją…

czytaj dalej

Murakami, „Mężczyźni bez kobiet” (2015) – recenzja

  Haruki Murakami – niemal tradycyjnie już: coroczny prawie noblista – prócz poczytnych powieści równie skutecznie realizuje zbiory opowiadań. Najnowszy z nich, „Mężczyźni bez kobiet”, składa się z siedmiu opowiadań, mówiąc oględnie, o miłości. Jest to bardzo dobry zbiór, spójny i skondensowany, a jednocześnie pozostawiający stosowną przestrzeń dla czytelnika i…

czytaj dalej

Lekcja 5 – Moje miejsce dla pisania

  „Ludzie, którzy osiągają coś na tym świecie, to ci, którzy nie znajdując sprzyjających warunków do działania, sami je tworzą”, powiedział George Bernard Shaw. Zdanie to, mogące odnieść się skutecznie do wielu różnych dziedzin życia i pracy, odnoszę dziś do pisania; do bycia pisarzem. Nie ma idealnych czy dogodnych miejsc…

czytaj dalej

Dzieci – pobłażać czy karcić?

Okrągły, uroczy ciążowy brzuszek. Masa przytuleń i pogłaskań w brzuszek, pełnych oczekiwania na nowego człowieka i bezgranicznej miłości doń. A potem?… Rodzice kochają swoje maleństwa. Pielęgnują je starannie, wstają w nocy, karmią, tulą, przewijają, kąpią… Ale maleństwa – rosną. Już zaledwie paroletni maluch potrafi zaskoczyć swoich rodziców – niewybrednym komentarzem…

czytaj dalej

Spowiedź tancerki

  Nie, nie czuję się przegrana. Ani specjalnie wyróżniona. Bo nie od razu byłam tancerką. Dobicie do tego muru, do którego ostatecznie dobiłam ja, wymaga czasu. I sklejenia w całość bardzo wielu różnych okoliczności, z których znaczna część pozostaje względem siebie sprzeczna. Moja sytuacja nie jest więc naturalna, mimo że…

czytaj dalej

Lekcja 4 – Jak pozbyć się przeterminowanego „lekkiego pióra”

  Pisanie wymaga wysiłku – intelektualnego. Naprawdę – wymaga. Bo jak powiedział Steven Savile: „Czytelnicy nie widzą różnicy między słowami napisanymi pod wpływem pasji, kiedy słowa po prostu płyną, a między słowami, które się poleruje tygodniami z bólem jak przy wyrywaniu zębów”. Tymczasem w jaskrawym kontraście do rzeczonego wysiłku i…

czytaj dalej