Gabinet doktora Caligari (1920) – Robert Wiene

Gabinet doktora Caligari

Gabinet doktora Caligari (oryg. Das Cabinet des Dr. Caligari) – film niemy z 1920. roku, wyreżyserowany przez Roberta Wiene. Jedno z najwcześniejszych dzieł niemieckiego ekspresjonizmu filmowego, które wywarło duży wpływ na rozwój kinematografii. Gabinet doktora Caligari jest również uznawany za jeden z pierwszych filmów grozy.

Film, mimo nie pozostawiającego złudzeń wpływu na kinematografię ekspresjonistyczną i kinematografię w sensie ogólnym, spotkał się także z sążnistą krytyką. Pod kątem ideowym najsłynniejszą pracą negatywnie oceniającą film (jak i sam ekspresjonizm filmowy) jest studium Od Caligariego do Hitlera Siegfrieda Kracauera. Sam tytuł mówi wiele – praca przedstawia niemiecki ekspresjonizm filmowy jako prąd, który poszukuje w świecie wodza siły demonicznej, która będzie w stanie podźwignąć Niemcy i doprowadzić je do wielkości. Patrząc ze stosownej perspektywy, mamy świadomość, iż pewien wódz się odnalazł. W opozycji do Kracauera występuje Lotte H. Eisner – autorka monografii ekspresjonizmu zatytułowanej Ekran demoniczny. W jej ujęciu jest to po prostu doniosły moment w sztuce narodu niemieckiego i faza filmu, która była dla niego jedną z największych prób w historii medium. Oto, za sprawą ekspresjonizmu, film udowodnił sam sobie, że może porzucić swoje mocne mimetyczne założenia i tworzyć światy wyśnione, a więc sztuczne…

Gabinet doktora Caligari 1

Do głównych ról zaangażowano późniejsze ikony kina niemieckiego lat 20. – Wernera Kraussa i Conrada Veidta z grupy teatralnej Maxa Reinhardta. Całość wzbogacili plastycy odpowiedzialni za stworzenie scenografii – Hermann Warm, Walter Reimann i Walter Rohrig (wszyscy skupieni w ekspresjonistycznej grupie artystów działających w Berlinie). Zrodził się w głowie trójki po przeczytaniu scenariusza dostarczonego przez – tu informacja bardzo ważna – Meinerta, a nie Pommera. Zwróciwszy uwagę na fakt, że producent wykonawczy zwraca się o poradę odnośnie scenariusza do grupy artystów-plastyków, możemy zauważyć, jak wielką rolę odgrywali oni na planie filmowym w czasach Republiki Weimarskiej.

Gabinet doktora Caligari 2

Członkowie „Der Sturm” od razu zaczynają szkicować projekty scenografii, by następnego dnia przedstawić je Meinertowi i Wienemu. Reżyser momentalnie zgadza się na przedstawione przez grupę propozycje. Meinert – przezornie – prosi o dzień namysłu, aby wreszcie przekazać dekoratorom znamienne słowa: „Wykonajcie mi te dekoracje w możliwie najbardziej zwariowanym stylu”. Znana jest również relacja Pommera, w której nacisk położony był na finansowe kwestie produkcji prezentowanego filmu…

Leonard Jaszczuk

B
Co myślisz o tym artykule? Wyraź swoją opinię - zgrilluj tosta!
  • bardzo ciekawy-wypieczony tost (3)
  • w porządku-niezła grzanka (5)
  • potrzebny-smaczny tost (3)
  • średni-przeciętny tost (1)
  • nie podoba mi się-spalony tost (0)

Jeden komentarz

  1. każdy kadr tego filmu to dzieło sztuki ekspresjonistycznej

Pozostaw odpowiedź Leonard Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.