Led Zeppelin (1969) – recenzja płyty

Led Zeppelin (1969)

Płyty, które znam i kocham…

Oto pierwsza, najdoskonalsza płyta studyjna zespołu Led Zeppelin. Od początku do końca przesycona bluesem, który po dziś dzień pozostaje świetną bazą wyjściową dla najlepszych kompozycji rockowych i hard-rockowych.

LP Led Zeppelin, który nie tylko nie miał tytułu, ale nawet liczby zamiast tytułu (zgodnie z planami tandemu Page – Plant, pomysł na kolejne, często wydawane płyty powstał podczas nagrywania właśnie tej – przyp.: KAR) – okazuje się, że faktycznie nie wymagał żadnych etykiet, aby dać się porwać, powalić na kolana, a następnie… zakochać. Na zawsze…

Osobiście wyznaję pewną zasadę podczas wyboru miłego podkładu do porannej kawy, czy podwieczorka – z kuflem wody. A mianowicie: jeżeli chwilowo brak mi pomysłu na dźwięk wokół mnie, wtedy odpalam w ciemno „jedynkę” Led Zeppelin. Działa bezbłędnie. Polecam stanowczo…

ta płyta, oprócz pełnokrwistych form blues – rock (z naciskiem na blues – oczywiście), „You shook me”, „I can’t quit You Babe”, zawiera wręcz posągowe „Babe, I’m gonna leave You”, „Your Time is gonna come”, czy najciemniejszy (ze względu na linię basu) „Dazed and Confused”.

Led Zeppelin (1969) 1

LP został zrealizowany w rekordowo krótkim czasie (parę dni latem ’68. roku), ze względu na skromny budżet grupy (środki własne). Tymczasem świetne – bo „takie analogowe”! – brzmienie płyty! O wiele lepsze, niż drugiej (wyraźny brud i przester) w dyskografii zespołu (gdzie tak naprawdę nie było słabego tytułu, a gitara – również akustyczna – to poezja dźwięku oraz klimatu).

Sumując: jak zwykle zachęcam do własnego odsłuchu, poprzedzającego własny osąd.

Będzie mocno, precyzyjnie i barwnie – także z uwagi na gęsty, wspaniały utwór „Communication breakdown”. A zatem – smacznego…

KAR

Powtarzając za Wikipedią: Brytyjska grupa założona w Londynie, będąca jednym z pionierów nurtu hard rock. Uważana za jeden z najbardziej znaczących zespołów muzycznych w historii. Jej muzyka stanowi połączenie rocka, folku i bluesa z mniejszymi, lecz zauważalnymi, wpływami rockabilly, reggae, soulu, funku, muzyki poważnej. celtyckiej, indyjskiej, arabskiej… Zespół sprzedał 200–300 milionów płyt na całym świecie i ponad 111 milionów w samej Ameryce. Najbardziej znany utwór, „Stairway to Heaven”, stał się najczęściej emitowanym w historii rozgłośni radiowych zorientowanych na albumy. Grupa stroniła od prasy muzycznej, rzadko udzielała wywiadów, w telewizji pojawiła się tylko raz. Zespół zmienił formułę koncertów rockowych – pod koniec lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, gdy inni występowali przeciętnie przez trzydzieści minut, Led Zeppelin potrafił grać na żywo przez kilka godzin. Przez cały okres funkcjonowania skład formacji nie ulegał zmianom, po śmierci perkusisty, Johna Bonhama w 1980 r. zakończyła działalność. W późniejszym okresie kilka razy reaktywowała się przy okazji pojedynczych koncertów.

 

 

 

B
Co myślisz o tym artykule? Wyraź swoją opinię - zgrilluj tosta!
  • bardzo ciekawy-wypieczony tost (3)
  • w porządku-niezła grzanka (2)
  • potrzebny-smaczny tost (1)
  • średni-przeciętny tost (0)
  • nie podoba mi się-spalony tost (0)

Jeden komentarz

  1. Jak wiesz, zwykłam przewrotnie mawiać, ja, dusza rockowa: – Nawet bluesa wybaczam Zeppelinom… 🙂 . Dobra, słuszna recenzja – prosimy o więcej: szerzej, głębiej, dalej, swobodniej… Uściski KAR, well done! Czekamy na Ciebie znowu!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *