Międzynarodowa Stacja Kosmiczna – kompletny przewodnik – Książka NASA (2006)

Międzynarodowa Stacja KosmicznaMSK (ang. International Space StationISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja StancyjaMKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 15. głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów do 19 lipca 2011 zajmowały się amerykańskiewahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Na stacji znajduje się sprzęt radiowy na potrzeby krótkofalarstwa (projekt ARISS). Ma ona także przydzielone własne znaki wywoławcze: amerykańskie NN1SS oraz NA1SS, rosyjski RZ3DZR oraz niemiecki DL0ISS.

Administracja prezydenta Busha planowała wstrzymać finansowanie stacji po roku 2015, co skutkowałoby zdjęciem stacji z orbity na początku roku 2016. Planom tym przeciwstawiła się administracja prezydenta Obamy, która przedłużyła finansowanie do roku 2020 roku, a potencjalnie nawet do roku 2028.

Stacja jest na tyle duża, a jej moduły baterii słonecznych odbijają tyle światła słonecznego, że jest widoczna z Ziemi jako obiekt poruszający się po niebie (w perygeum przy 100% oświetleniu) z jasnością do -5,1 lub -5,9 magnitudo.

Powstanie stacji:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna powstała w wyniku połączenia projektów budowy rosyjskiej stacji Mir 2, amerykańskiejFreedom oraz europejskiej Columbus. Miały one na celu spełnienie marzenia o stałym pobycie ludzi w kosmosie. Udaje się je realizować od 2. listopada roku 2000, kiedy to na ISS dotarła pierwsza stała załoga w składzie: William Shepherd, Jurij Gidzenko oraz Siergiej Krikalow (misja Sojuz TM-31). Pierwsi mieszkańcy zaczęli nazywać stację Alfa (pierwsza), jednak sprzeciwiła się temu strona rosyjska, twierdząc, że pierwszy był radziecki Salut 1 z 1971 roku. W zamian zaproponowała nazwę „Atlant”, co z kolei nie spodobało się Amerykanom ze względu na nadmierne podobieństwo do zatopionej w morzu Atlantydy. Wobec braku innych pomysłów, w rezultacie Międzynarodowa Stacja Kosmiczna do dziś nie posiada własnego imienia…

Pierwsze wspólne plany budowania stacji kosmicznej przez USA, Japonię, Kanadę i Europejską Agencję Kosmiczną (Rosja przyłączyła się w 2 lata później) pojawiły się w 1991 roku. Projekt miał być realizowany w trzech etapach:

  • I – przygotowanie modułów i międzynarodowe loty do rosyjskiej stacji Mir – zrealizowany w latach 1995-1998
  • II – montaż i wstępna eksploatacja (1998-2001)
  • III – dokończenie budowy i dalsza eksploatacja (pocz. 2001, koniec 2011)

Początkowo budżet programu na okres od roku 1994 do ukończenia budowy miał zamknąć się w kwocie 17,4 miliardów dolarów, ale do chwili wystrzelenia pierwszego modułu w końcu roku 1997, wzrósł ponad dwukrotnie, bo do 40. miliardów dolarów. W 1998 roku do projektu dołączyła Brazylia. Pierwszy element stacji, rosyjski moduł Zarja, został wyniesiony na orbitę 20. listopada 1998. Do przybycia pierwszej załogi, ISS wzbogaciła się o kolejne dwa moduły – amerykański Unity oraz rosyjski Zwiezda.

Loty do ISS

Dotychczas odbyto do stacji 32 (stan na 8. lutego 2010) loty amerykańskich wahadłowców oraz 43 loty rosyjskie, w tym 14 załogowych. Do zakończenia budowy, zaplanowanej na rok 2010, konieczne miało być wykonanie jeszcze 5. lotów promów kosmicznych oraz około 7. lotów statków Sojuz. W kwietniu 2008 do stacji po raz pierwszy zadokował ATV – pojazd transportowy skonstruowany przez ESA, zaś we wrześniu 2009 odbył się pierwszy lot japońskiego HTV.

W marcu 2013 Sojuz TMA-08M, startując z kosmodromu Bajkonur, dotarł do ISS w rekordowym czasie 5 godzin i 45 minut.

Państwa biorące udział w projekcie:

  • Stany Zjednoczone – NASA
  • Rosja – Roskosmos
  • Kanada – CSA
  • członkowie ESA (Europejska Agencja Kosmiczna)
    • Belgia
    • Dania – DSRI
    • Francja – CNES
    • Hiszpania – INTA
    • Holandia – Holenderski Instytut Badań Kosmicznych SRON
    • Niemcy – DLR
    • Norwegia – NSC
    • Szwajcaria
    • Szwecja – SNSB
    • Wielka Brytania – United Kingdom Space Agency
    • Włochy – ASI
  • Japonia – JAXA
  • Brazylia – Instituto Nacional de Pesquisas Espaciais

Pełna orginalna książka do pobrania w plikach Pdf – 

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna – kompletny przewodnik –

Książka NASA (2006) w języku angielskim

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna - kompletny przewodnik 5

Wstęp, spis treści:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 1 – pdf  1Mb

Etapy montażu:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 2 – pdf  56Mb 

Elementy (budowa modułów):

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 3 – pdf  3,3 Mb 

Transport/Logistyka:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 4 – pdf  2,5 Mb 

Funkcjonowanie systemów:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 5 – pdf  14 Mb 

Międzynarodowe operacje:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 6 – pdf  1,4 Mb 

Misje:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 7 – pdf  1 Mb 

Interesujące fakty:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 8 – pdf  0,8 Mb 

Dodatek – Akronimy:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 9 – pdf  0,3 Mb 

Partnerzy projektu:

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna 10 – pdf  0,4 Mb 

 

Materiały zebrał Leonard Jaszczuk

B
Co myślisz o tym artykule? Wyraź swoją opinię - zgrilluj tosta!
  • bardzo ciekawy-wypieczony tost (0)
  • w porządku-niezła grzanka (2)
  • potrzebny-smaczny tost (0)
  • średni-przeciętny tost (0)
  • nie podoba mi się-spalony tost (0)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *